آنچه در رویای ماه نقش میکشد ، چمنزاری ست در آنسوی پهنه های نیلگون؛مملو از توت های وحشی..و فریاد تنیده شده ی آسمان که در کران به چشم میاید و رقص ذرات گرد و غبار در قطرات خورشید..بنگر که چگونه دستان آیی

میانه های شب بوددختری میان آیینه های قدی و کمد های دیواری روی سنگ های سرد زانو هایش را در آغوش گرفته بود...چراغ های خفته و شمع های بیدار ، بیزار از این شبگاه اشک ها سرازیر میشد و شعله ها را میسو